| ^_^ Pepo's profile(" - ") P-e-p-o-y-e-l-l...PhotosBlogLists | Help |
|
(" - ") P-e-p-o-y-e-l-l-Y !!ยิ้มวันละนิด เพื่อชีวิตที่สดใส ( ^_^ ) June 06 มีความสุขจังเลย ( " _ " ) ไปโคราชมาแหละ ไม่ได้อยู่บ้านตั้งแต่เย็นวันศุกร์ ไปอยู่บ้านน้าก่อน เช้าวันเสาร์ค่อยเดินทางแหละก็ขึ้นทาง ด่วนไปลงตรงหน้ามหาลัยธรรมศาสตร์ไงย่นระยะทางดีเนอะ ไปงานบวชพี่ชายมาก็คงรู้กันนะเพราะเยลลี่บอก เอาไว้แล้ว พอไปถึงก็ทำพิธีตัดผมนาคพอดี ได้เห็นพิธีการตั้งแต่แรกเลย ก็ดีเป็นภาพในความทรงจำที่ดี ตกตอนเย็นก็ไปกินเลี้ยง คนเยอะมากมายเลย เช้าวันอาทิตย์ก็แห่นาค ดูหรูเลยแหละก็เล่นมีรถตำรวจนำขบวน ซะขนาดนั้น ที่วัดดูร่มรื่นมากเย็นสบาย ชื่อวัดพัทธสีมาวัดป่าศรัทธารวม ถ้าคนที่อ่านเรียนอยู่ที่จังหวัดนี้ก็ลอง ไปทำบุญที่วัดนี้ดูนะ ญาติ ๆ ของเยลลี่ดูหน้าตาอิ่มบุญกันทุกคนเลย ที่วัดนะ มีการบวชนาคถึง 5 องค์ จากที่ คิดว่าจะมีแต่หลวงพี่องค์เดียวท่านั้น พอเสร็จเรียบร้อยเยลลี่ก็เดินทางกลับกรุงเทพ ฯ ฝนตกเป็นระยะ ๆ กว่าจะมาถึงบ้านก็เกือบ ๆ ทุ่มนึงแล้ว เหนื่อยแต่ได้บุญเนอะ พักนี้คงจะไม่มีเวลาอ่านของเยลลี่หรอกใช่ป่ะ เอาไว้เราค่อยโทรศัพท์คุยกันดีกว่าเนอะ
June 02 จะเล่ายังไงดีล่ะ !! เราลองมาเปรีบยเทียบชีวิตกับหนังสือกันดีกว่าเนอะ # หนังสือประเภทแรก เป็นหนังสือที่ดูมีราคานะ แต่ค่อนข้างเก่าหน่อย และเราก็อ่านมันจนจบเล่มแล้ว ด้วย แถมอ่านจนจำได้อีกต่างหากว่าบรรทัดไหนเขียนว่าอะไร มันก็เปรียบเหมือนว่า คนเราที่คบกันมานาน รู้จักกันแม้กระทั่งนิสัยใจคอ มีความสนิทสนมมากมากกว่าคำว่าเพื่อนจะนิยามได้ซะอีก ## หนังสือประเภทที่สอง เป็นหนังสือที่มีราคาเหมือนกัน แต่มันดูใหม่กว่าเล่มแรก และเราก็ไม่ได้ขยัน อ่านมันเท่ากับหนังสือเล่มแรก แค่อ่านมันผ่าน ๆ ไปเป็นหน้า ๆ แถมอยากจะอ่านมันรอบเดียวเสียด้วยซ้ำ มันก็เปรียบได้ว่า มีคนผ่านเข้ามาในชีวิตเราแต่เราจะให้ความสำคัญกับคน ๆ นั้น หรือปล่าว ถ้าเราให้ความ สนใจมาก มันก็เหมือนหลงทางไปชั่วขณะ เพราะว่าเรายังไม่ได้ศึกษาหนังสือเล่มนั้นให้มากพอ แต่เราได้ใช้ ชีวิตของเราเข้าไปค้นหามันแทน โดยที่ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ### ส่วนหนังสือประเภทที่สาม เป็นหนังสือที่มีราคาอีกเหมือนกัน แต่เล่มนี้แปลกกว่าเล่มอื่น ก็คือใหม่ ก็ใหม่ แต่มันห่อปกอยู่เนี่ยสิ อดอ่านเลยใช่ป่ะล่ะ 555 ก็เปรียบได้ว่า เราไม่สนใจคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เราเลยแม้แต่นิดเดียว ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่สนด้วยว่าคน ๆ นั้นจะเป็นคนยังไง ไม่ใส่ใจว่าจะอยู่ในชีวิต เราหรือปล่าวด้วยซ้ำ สำหรับตัวของเยลลี่แล้ว เยลลี่จะเลือกอ่านเล่มแรกเพราะว่า เราคงไม่ต้องศึกษาอะไรมันมากมาย ก็เราอ่านจน จำได้แล้ว แต่มันก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียอยู่ในหนังสือเล่มนี้แต่เราก็สามารถแก้ไขมันได้ และเราก็ควรที่จะรักษา ถนุถนอมมันไว้ให้ดีที่สุด เพราะว่ามันมีค่าสำหรับเรา ถ้ามันหายไปแล้วเราก็จะไม่มีหนังสือเล่มนี้ แบบนี้ให้อีก และมันก็ตีพิมเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ส่วนเล่มที่สองมันก็ดี ตรงที่ว่ามันเป็นเล่มใหม่กว่าก็เท่านั้น หัดอ่านไว้บ้างก็ดี แต่ถ้าอ่านไม่ได้มันก็แย่เหมือนกันแหละ แต่หนังสือเล่มนี้มัมีการตีพิมหลายครั้ง มันก็เปรีบยได้กับว่ามันเป็น เพื่อนกินสำหรับเยลลี่ได้เลย ส่าวนเล่มที่สาม เยลลี่คงไม่สนหรอกและก็ไม่เลือกซื้อมันด้วย มันอาจมีดีนะที่ห่อ ปก แต่ในนั้นอาจไม่มีอะไรเลยแม้กระทั่งสาระสำคัญ
June 01 +++ มีอะไรมาให้ลองเลือกดู +++
ถ้ามีคนที่ดูละครหลังข่าวตอน 2 ทุ่มครึ่งของช่อง 7 เรื่อง แม่คุณทูนหัว คงจะจำได้นะ เยลลี่จะมีคน สองประเภทให้เลือกนะ ถ้าคุณเป็นเต้าคุณจะตัดสินใจเลือกใคร คงจำวรรณคดีเรื่องอิเหงาได้ใช่มั๊ย ใครจำไม่ได้ก็แสดงว่าไม่เคยเรียนวิชาภาษาไทยมาเลยแน่ ๆ เยลลี่ ขอให้คุณสมมุติตัวของคุณเองเป็น ........ บุษบาก่อนล่ะกัน มาฟังกันเลยนะ ( เอาโดยรวมนะ ) ว่าทุกอย่างดีหมดแหละ แต่เจ้าชู้นะ จัดได้ว่าไม่ดีเลยแหละ แต่ข้อดีของจรกาก็คือ รักเดียวใจเดียวไง ซื่อสัตย์ต่อนางอันเป็นที่รัก และมั่นคง ในรักของตัวเค้าเองว่าจะรักแต่นางบุษบาคนเดียว ไม่ดี แต่มีความรัก ความจริงใจ ให้เราคนเดียว แค่นี้ก็มากพอสำหรับความรักของคนสองคนที่มีให้กันแล้ว ## ถ้าเป็นคุณ ...... คุณจะคิดยังไง บอกกันด้วยนะ ### เยลลี่ขอเขียนเท่านี้ก่อนแล้วกันนะ คือ เยลลี่เพิ่งหายจากไมสบายอ่ะ ตอนนี้ก็มึนหัวอยู่นิดหน่อย พักนี้ก็กินแต่ ยา ยา ยา และก็ยา
May 28 ทายสิเพลงนี้เพลงอะไร.....?? ว่าเธอยังมีฉัน.......เข้าใจเสมอ ( ร้องผิดก็ขอโทษด้วยนะ ) เพื่อน ๆ น่ารักกับเยลลี่เสมอเลย ก็อย่างว่าแหละ เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายาก แต่เยลลี่รู้สึกว่าเยลลี่มี เพื่อนตายหลายคนอยู่หรอก ( เห็นด้วยใช่ป่ะล่ะ ) ถ้าเรามีน้ำใจให้เค้าแล้วเราไม่เห็นแก่ตัวใคร ๆ เค้าก็อยาก เป็นเพื่อนกับเราทั้งนั้นแหละ ทุกสิ่งทุกอย่างมีทางออกเสมอแหละ อยู่ที่ว่าตัวของเรานั้นจะแก้ปัญหาหรือไม่ เท่านั้นเอง มากขึ้นกว่าเดิม ถึงแม้ว่ามันจะไม่กว้างมากก็ตาม เยลลี่จะพยามยามนะในสิ่งที่เพื่อน ๆ แนะนำนะ ไดอารี่วันนี้ ของเยลลี่อาจจะแปลก ๆ ไปหน่อยนะ ก็ว่าจะไม่เขียนแหละ แต่ความรู้สึกมันดีขึ้นบ้างแล้ว เลยมานั่งเขียนนิด หน่อย ก็เท่านั้นเองแหละ
May 26 วันนี้ได้อยู่บ้านแล้วจ้า ( + _ + ) วันนี้แม่มาปลุกแต่เช้าเลย 8 โมงครึ่ง ให้เยลลี่ตื่นมากินข้าวและกินยา ก่อนเยลลี่จะกินข้าวอ่านะ เยลลี่นั่งมองจานข้าวอยู่ตั้งนานแหละ เนื่องจากว่าตังแต่ปิดเทอมมาเนี่ยข้าวเช้าของเยลลี่ก็กินตอนบ่ายโมงโน้น ตื่นมากินตอนนี้เลยรู้สึกแปลก ๆ เมื่อวานนี้เยลลี่งงกับตัวเองเหมือนกันนะว่า ทำไมถึงง่วงนอนจัง เยลลี่ดูละครเรื่องแก้วลืมคอนจบ ก็เข้านอนเลย กะดูอย่างอื่นต่อ แต่ตาของเยลลี่มันส่งสัญญาณว่ามาลืมไม่ไหวแล้วควรเข้านอนโดยเร็ว !! แล้วก็มาสะดุ้งตื่นเพราะเสียงข้อความของเพื่อนที่มหาลัยส่งมาให้ตอน 5 ทุ่ม แล้วก็คุยโทรศัพท์นิดหน่อย แล้วก็หลับ # เรื่องจะเอารูปลงเยลลี่ก็จะพยายามนะ ทำไมคนอื่นเอาลงได้เยลลี่ถึงเอาลงไม่ได้ซักที แย่จัง
May 25 วันนี้ออกไปข้างนอกจนได้ ตกตอนบ่ายเยลลี่ก็ชวนแม่ให้ออกจากบ้านไปเที่ยว เดอะมอลล์ งามวงศ์วานกัน ไปซื้อของและก็ไปทำอะไรกันนิดหน่อย ระหว่างทางเหมือนมีคนนั่งรถไปด้วยเลยแหละ ก็นุ่นโทรศัพท์มาคุยพอดี ก็คุยกันจนไปถึงเดอะมอลล์เลย ( เปลืองเงินแย่เลยเนอะ ) เพือเพื่อนรักคงไม่เป็นไรหรอกมั้งจริงป่ะ อิอิ!! กลับมาถึงบ้านก็สี่โมงพอดีเลย ตอนแรกในตอนเช้า ๆ เยลลี่คิดว่าฝนจะตกแต่ผิดคาดน่าดู มันไม่ตกแถมแดดร้อนมากมาย แล้วอย่างงี้เมื่อไหร่จะขาวซะที ต้องอยู่แต่ในบ้าน วิธีนี้คงดีเนอะ # ขอบอกไว้ก่อนว่า เยลลี่คงจะไม่ขยันมาเขียนบ่อย ๆ นักนะ แต่ก็จะพยายามมาเขียนให้บ่อย ๆ นะ # วันแรกแห่งการเริ่มต้น
# พูดไปแล้วไม่น่าไปบังคับคนอื่นเลย เวรกรรมตามทันจริง ๆ แต่เยลลี่ก็ทำแล้วนะ ถ้าอ่านแล้วก็ขอให้เข้ามามา comment ด้วย เยลลี่จะได้รู้ว่ามีใครเข้ามาอ่านบ้างนะ |
|
|||
|
|